Рейчел Х.: Әй, қыз, көзіңді аш

Кейбір өтіріктердің санамызға сіңіп кеткені сонша, біз оны осы жасқа дейін шындық деп ойлап келдік. Ол қандай өтіріктер? Оны бізге кім таңды? Неге біз басқалар үшін қолайлы адам болуға тиіспіз? Неге біз үнемі өзгелердің көңіліне қарап өмір сүреміз? Біздің асқақ армандарымыз сол өтіріктерге жұтылып кеткен жоқ па? Неге біз сол өтіріктерді анықтап, жүйелі түрде күресудің орнына, әбден мойынсұнып алғанбыз?
Рейчел Холлис қыздардың бәрін бойындағы стереотиптермен күресіп, өзі сенетін өтірікті анықтауға, олармен күресуге, ең болмағанда, оның өтірік екенін мойындауға шақырады.