Абай Құнанбаев: Көңілімнің санасы

Абай Құнанбайұлы (1845-1904) – көрнекті қазақ ақын-ағартушысы, классикалық қазақ жазба әдебиетінің негізін қалаушы, ойшыл, композитор.

Дара поэтикалық шеберлігі, қазақ поэзиясын жаңа түр, жаңа мазмұнмен байытуы Абай Құнанбайұлын өз заманының үздік лирик ақындарының қатарына қосты. «Желсіз түнде жарық ай» (1888), «Көлеңке басын ұзартып» (1890), «Сағаттың шықылдағы емес ермек» (1896) атты өлеңдері – ақынның терең ой мен шынайы сезім, көркемдік кемелділікпен ерекшеленетін лирикалық поэзиясының жарқын үлгілері болып табылады.

Биік Поэзия мен поэтикалық Сөзді құрметтеушілерге арналған бұл кітап қазақ халқының ұлы перзенті Абай Құнанбайұлының терең ойлы лирикалық өлеңдерінен құралған.

Содержание:
• Адамныӊ кейбір кездері
• Адасқанныӊ алды — жөн, арты — соқпақ
• Алла деген сөз жеӊіл
• Алланыӊ өзі де рас, сөзі де рас
• Асқа, тойға баратұғын
• Адам-бір боқ көтерген бөқтыӊ қабы
• Ата-анаға көз қуаныш
• Ауру жүрек ақырын соғады жай
• Аш қарын жұбана ма майлы ас жемей
• Әсемпаз болма әр неге
• Әуелде бір суық мұз — ақыл зерек
• Базарға, қарап тұрсам, әркім барар
• Байлар жүр жиған малын қорғалатып
• Бойы бұлғаӊ
• Білектей арқасында өрген бұрым
• Білімдіден шыққан сөз
• Бір дәурен кемді күнге — бозбалалық
• Бір сұлу қыз тұрыпты хан қолында
• Біреудіӊ  қісісі  өлсе, қаралы — ол
• Ғашықтық, құмарлықпен — ол екі жол
• Ғашықтықтыӊ тілі — тілсіз тіл
• Ғылым таппай мақтанба
• Ем таба алмай
• Есіӊде бар ма жас күніӊ
• Ерекше естен кетпес қызық қайда?
• Жаз
• Жазғытұры
• Жақсылық ұзақ тұрмайды
• Жапырағы қуарған ескі үмітпен
• Жарқ етпес қара көӊілім не қылса да
• Жасөспірім замандас қапа қылды
• Жастықтыӊ оты, қайдасыӊ
• Жасымда ғылым бар деп ескермедім
• Желсіз түнде жарық ай
• Жігіт сөзі
• Жігіттер, ойын арзан, күлкі қымбат
• Жүрегім меніӊ қырық жамау
• Жүрегім, нені сезесіӊ
• Жүрегім, ойбай, соқпа енді
• Жүрек-теӊіз, қызықтыӊ бәрі — асыл тас
• Жүректе қайрат болмаса
• Интернатта оқып жүр
• Кейде есер көӊіл кұрғырыӊ
• Келдік талай жерге енді
• Кешегі Оспан ағасы
• Кұз
• Күлімсіреп аспан тұр
• Күшік асырап, ит еттім
• Көзімніӊ қарасы
• Көзінен басқа ойы жоқ
• Көк тұман — алдыӊдағы келер заман
• Көлеӊке басын ұзартып
• Көӊіл кұсы құйқылжыр шартарапқа
• Көӊілім қайтгы достан да, дұшпаннан да
• Караӊғы түнде тау қалғып
• Қажымас дос халықта жоқ
• Қайғы шығар ілімнен
• Қалыӊ елім, қазағым, қайран жұртым
• Қанжар
• Қансонарда бүркітші шығады аӊга
• Қараша, желтоқсан мен сол бір-екі ай
• Қарашада өмір тұр
• Қартайдық, кайғы ойладық, ұйқы сергек
• Қартайдық, қайрат қайтгы, ұлғайды арман
• Қор болды жаным
• Қыз сөзі
• Қызарып, сұрланып
• Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап
• Қыс
• Құлақтан кіріп, бойды алар
• Қасиетті дұға
• Қорқытпа мені дауылдан
• Малға достыӊ мұӊы жоқ малдан басқа
• Мен жазбаймын өленді ермек үшін
• Мен көрдім ұзын қайыӊ құлағанын
• Меніӊ сырым, жігіттер, емес оӊай
• Сұрғылт тұман дым бүркіп
• Не іздейсіӊ, көӊілім, не іздейсіӊ?
• Нұрлы аспанға тырысып өскенсіӊ сен
• Оспанға
• Әзіӊе сенбе жас ойшыл
• Патша құдай, сыйындым
• Туғызған ата, ана жоқ
• Сағаттыӊ шықылдағы емес ермек
• Сәулеӊ болса кеуденде
• Сегіз аяқ
• Сенбе жұртқа, тұрса да қанша мақтап
• Сұм дүние тонап жатыр, ісіӊ бар ма?
• Талай сөз бұдан бұрын көп айтқамын
• Тоты кұс түсті көбелек
• Тұлпардан тұғыр озбас шабылса да
• Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ
• Шайтан
• Ӏшім өлген, сыртым сау
• Татьянаныӊ Онегинге жазған хаты
• Онегинніӊ Татьянаға жауабы
• Онегин сөзі
• Онегинніӊ Татьянаға жазған хаты
• Татьяна сөзі
• Онегинніӊ өлердегі сөзі
• Жалау
• Жүректе көп қазына бар, бәрі жақсы
• Теректіӊ сыйы
• Ой
• Әбдірахман өліміне
• Әбдірахман өлімінен соӊ өзіне айтқан жұбатуы
• Әбдірахманныӊ әйелі Мағышқа Абай шығарып берген жоқтау
• Әбдірахманныӊ әйелі Мағышқа Абайдыӊ айтқан жұбатуы
• Өзгеге, көӊілім, тоярсыӊ
• Өкінішті көп өмір кеткен өтіп
• Өлеӊ – сөздіӊ патшасы, сөз сарасы
• Өлсе өлер табиғат, адам өлмес
• Өлсем, орным қара жер сыз болмай ма?

Формат: 70x90 1/32 (карманный)