Әуезов М.: Қорғансыздың күні (қатты мұқаба)

Мұхтар Әуезовтің «Қорғансыздың күні» шығармасында қысқы боранда далада орналасқан шағын қыстаудағы үш әйелдің – әже, ана және жас қыздың тағдыры суреттеледі. Әке мен ұлдың қазасынан кейін олар жалғыздық пен қорғансыздықта қалады. Қыс ортасында ауылға алыстан келген қонақтар түседі, бұл оқиға үй ішінің тағдырын күрт өзгертеді. Автор табиғаттың қаһарлы мінезін адамдардың қатыгездігімен шебер ұштастыра отырып, жетімдік пен әлсіздікке душар болған жанның ауыр халін көрсетеді. Шығарма мейірім мен әділетсіздік, адамдық пен азғындық арасындағы күрделі қайшылықтарды терең ой саларлық деңгейде бейнелейді.